Pingwiny z Madagaskaru - Gra w karty 4.64. W tej grze pingwiny z Madagaskaru postanowiły zagra w karty, a ty oczywiście jesteś jednym z graczy. Zagraj w karty z pingwinami z Madagaskaru i je zwyczajnie ograj. pingwiny z Madagaskaru. Zagrano: 138,385. Dodano: 20 Listopad 2012. Gra dodana przez: daniela Szukasz "Pingwiny z Madagaskaru" w Dekoracje tortów i ciast - Znajdź najlepszą ofertę. Zamów wygodnie na dowolnym urządzeniu. Szukaj, porównuj ceny i oszczędzaj! Portret Pingwinów. Strona glówna / DISNEYA / Kolorowanki Madagaskar. Pingwiny z Madagaskaru mają swój pierwszy wspólny portret! Niestety, pojawił się pewien problem - wyblakły jego barwy! Co zrobić? Tylko ty możesz im pomóc! Pokoloruj obrazek! Kolorowanka ogladana byla: 18273 razy | Drukowana: 6294 razy. Tagi: pingwiny z madagaskaru. Waldemar Barwiński Fotograf Jim / Leonard / Roy / Cegła / Mini-nity (głos) (polski dubbing) Jakub Szydłowski Król Szczurów / Joey / Gus (głos) (polski dubbing) Pełna obsada serialu Pingwiny z Madagaskaru (2008) - Pingwiny wraz z królem Julianem i jego paczką wyruszają na podbój zoo w Central Parku. Operacja: Antarktyda – sto dziewiętnasty odcinek serialu Pingwiny z Madagaskaru. Jest to siódmy odcinek specjalny serialu (licząc Powrót Zemsty Doktora Bulgota jako wa odcinki). Szeregowy poznaje lamparcicę morską o imieniu Żarłok, która została schwytana przez kłusowników i wywieziona do Nowego Jorku. Postanawia pomóc jej wrócić na Antarktydę, chociaż inne pingwiny nie Vay Tiền Online Chuyển Khoản Ngay. Popularność pomysłowych pingwinów znanych z filmu Madagaskar oraz serialu telewizyjnego wciąż pozostaje dla mnie zagadką. Nieloty są sympatyczne i przedsiębiorcze, ale ich przygody wcale mnie nie wciągnęły. Nie znaczy to jednak, że podobnie jest z planszówką, której bohaterami zostały te ptaki, bo gra to nieco inna para kaloszy. Autorem Pingwinów z Madagaskaru jest Michał Ozon, a ukazała się ona nakładem Phalanx Games Polska. Zarówno twórca, jak i wydawnictwo, przyzwyczaili graczy do wysokiej jakości produktów. I to widać już po otwarciu pudełka. Elementy wykonano z solidnych materiałów, chociaż wiadomo, że na karty raczej przydadzą się koszulki (szczególnie, gdy mamy zamiar grać z dziećmi). Dodatkowo w grze maczała palce firma Cobi specjalizująca się w produkcji klocków – ich dziełem są świetne figurki pingwinów, które można złożyć, rozłożyć, dodać pingwinie gadżety… Już samo przygotowanie do rozgrywki zapewni sporo zabawy. W opakowaniu znalazły się: 9 kafelków zoo 42 figurantów – postacie występujące w bajce 10 kart misji 104 żetony 8 znaczników oficera znacznik ryby 4 karty pingwinów i 4 figurki tych ptaków notes, kostka, karty pomocy oraz instrukcja Wszystkie elementy można schować w specjalnym woreczku. Taki dodatek jest świetnym rozwiązaniem, ponieważ żetonów jest naprawdę sporo i nietrudno o ich zagubienie. Misja rozpoczęta Zacznijmy od tego, że istnieją dwa warianty gry: rodzinny i zaawansowany. Ten pierwszy opiera się na rywalizacji w duchu fair play, drugi natomiast to walka przy użyciu wszelkich możliwych środków. Rozgrywka podstawowa przeznaczona jest dla rodziny lub młodszych graczy i jest bardzo prosta. Celem gry jest zdobycie jak największej liczby punktów zwycięstwa przez wykonywanie misji i werbowanie figurantów. Ostatnim warunkiem wygranej jest wywiązanie się z osobistego zadania wskazanego na karcie pingwina. Gra kończy się w momencie wyczerpania talii kart figurantów. Po przygotowaniu stołu gry w dowolny sposób chodzimy po nich swoimi pingwinami. W swojej turze gracz najpierw losuje z worka dwa żetony, następnie odwiedza dwa miejsca w zoo (nie muszą ze sobą sąsiadować), a na zakończenie przekazuje worek kolejnemu graczowi. Wszystkie zdobyte karty i żetony należy umieścić przed sobą, by każdy widział ich kolory i liczbę. Akcje są bardzo proste – weź jeden żeton, losuj żeton z worka i tak dalej. Dzięki temu każdy mały gracz zrozumie zasady. Jednak początkowo wszystko może wydać się trudne, ponieważ na każdym kaflu zoo jest inna akcja i po prostu z grą trzeba się oswoić. W tym wariancie dzieci mają możliwość doskonalenia umiejętności liczenia, bo do zdobycia jest sporo żetonów i kart figurantów. Jednak powtarzalność akcji może z czasem nudzić. W takim przypadku przewidziana jest rozgrywka krótsza, o zmniejszonej liczbie figurantów. Wariant zaawansowany jest nieco bardziej skomplikowany. Przede wszystkim odrzucamy zasady fair play i… wszystkie chwyty dozwolone! Można pokrzyżować plany innego gracza, blokować kafelki zoo wykorzystując cechy figurantów… Jest sporo interakcji, ale także myślenia, bo w tej opcji możemy poruszać się także o jeden kafelek i wykonać aż cztery akcje z pięciu możliwych (ruch, akcja z karty figuranta lub karty pingwina, szperanie w worku, akcja miejsca). Gra kończy się w momencie otoczenia Kwatery Głównej przez Oficera X (na planszy zostanie umieszczony ostatni znacznik Oficera X) lub gdy wyczerpie się talia figurantów. Następnie gracze zliczają punkty kart figurantów, kart misji oraz spełnienie warunków z karty pingwina. Mission complete! Z założenia Pingwiny z Madagaskaru są grą rodzinną. Jednak dorośli gracze szybko mogą się nią znudzić, ponieważ pozyskiwanie figurantów jest dość czasochłonne i przede wszystkim monotonne. Podejrzewam, że i dzieciom taka forma rozgrywki może szybko się opatrzyć i nawet ruchomy i losowy układ planszy nie uratuje gry przed zapomnieniem. Na pewno jest to gra dla wielbicieli czwórki szalonych pingwinów, szczególnie młodszej części widowni. Dzięki rozgrywce dzieci mogą nauczyć się liczenia, rozpoznawania kolorów, a także podstaw strategii potrzebnej w innych grach. Dorośli lubiący animowane nieloty, docenią zaś jakość wykonania. Jednak to zbyt mało, by gra zyskała miano najlepszej planszówki o Kowalskim, Skipperze, Rico i Szeregowym z dostępnych na rynku. Plusy wydanie (grafiki i jakość), klimat, łatwe zasady zrozumiałe dla dzieci, jasna i czytelna instrukcja. Minusy monotonna rozgrywka, słabe skalowanie dla dwóch graczy (gra raczej dla czterech osób). Ocena: (3,5 / 5) Dziękujemy wydawnictwu Phalanx Games Polska za przekazanie gry do recenzji. Magdalena Stawniak Tę i wiele innych gier możesz kupić w dobrej cenie w sklepie naszego partnera – Game DetailsNamePingwiny z Madagaskaru (2015)ComplexityMedium Light [ Rank [User Rating]18122 [ Count2-4Designer(s)Michał OzonArtists(s)UncreditedPublisher(s)PHALANXMechanism(s)Modular Board, Set Collection and Worker Placement About Latest Posts Preferuje gry przygodowe i rodzinne, nudzi się przy ekonomicznych i rozwlekłych strategiach. Znajdzie negatywną interakcję nawet tam, gdzie pozornie jej nie ma. Lubi spędzać wieczory przy Carcassonne, Realm of Wonder, Runebound czy Munchkinie. Zapraszamy do zakupu : Pingwiny z Madagaskaru Produkt fabrycznie nowy i oryginalny ! Baczność, agenci! Oficer X jest już bliski zdemaskowania naszej kryjówki! By przygotować się na to starcie, rozegramy tu zaraz planszową symulację. Każdy z Was otrzyma zadanie, które ma wykonać, zanim Oficer X otoczy Kwaterę Główną! Na terenie zoo znajdziecie niezbędny ekwipunek oraz figurantów, których zwerbujecie, by z powodzeniem zrealizować misję! Dzięki tej grze nauczycie się myśleć logicznie i rozwiązywać konflikty nie fizycznie! Biorę za to na siebie całą odpowiedzialność. No powiedzmy, dziewięćdziesiąt procent. Pingwiny z Madagaskaru to gra planszowa oparta na fabule kultowego serialu telewizyjnego produkcji DreamWorks. W trwającej 60 minut rozgrywce, w grupie od 2 do 4 osób, wcielicie się w role agentów-pingwinów: Skippera, Kowalskiego, Rico i Szeregowego, by zrealizować tajne misje na terenie zoo w Central Parku. A nie jest to łatwe zadanie, gdyż do jego wykonania będziecie musieli zdobyć niezbędny ekwipunek oraz pozyskać przychylność mieszkańców ogrodu i odwiedzających go gości! Jak zdobyć względy Króla Juliana i pozbyć się Morta? Co zrobić z plagą Szczurów? W jaki sposób pokonać Doktora Bulgota? Gumową kaczuszkę znajdziesz w Sklepie z Pamiątkami, a tekst wiadomości przeczytają ci Szympansy, ale skąd weźmiesz spawarkę i dynamit? Może schwytanie dozorczyni i włamanie do Magazynu zoo to nie jest jednak głupi pomysł? Tylko nie zwlekajcie za długo, bo na trop pingwinów wpadł Oficer X, który jest już bliski zdemaskowania ich prawdziwej tożsamości!Komponenty gry wykonane są w oparciu o oryginalne materiały z serialu, a samą rozgrywkę toczy się za pomocą plastikowych figurek pingwinów! Gra zawiera dwa warianty zasad: rodzinny, by bawić się przy niej mogli gracze w każdej grupie wiekowej oraz zaawansowany, by zaoferować planszowym wyjadaczom festiwal interaktywnej rozrywki. To jak, jesteście gotowi wykonać tę misję bez naruszania Konwencji Genewskiej?W pudełku gry znajdują się: 4 plastikowe figurki pingwinów z podstawkami i akcesoriami, 4 karty pingwinów, 104 żetony przedmiotów, 8 znaczników Oficera X, 1 znacznik pierwszego gracza, 42 karty figurantów, 10 kart misji, 4 karty pomocy, 9 kafelków zoo, woreczek na żetony, kostka do gry, notes do zapisu punktów, _____________________________________ Na pozostałych aukcjach oferujemy tysiące równie atrakcyjnych produktów w super cenach ! Twórcy filmu Madagaskar zapewne nie mieli pojęcia, jak bardzo popularna stanie się czwórka sympatycznych pingwinów, które doczekały się własnych animacji. Nic więc dziwnego, że Michał Ozon pokusił się o zaprojektowanie gry planszowej wykorzystującej bohaterów Madagaskaru, ale o dziwo nie w formie zabawy kooperacyjnej, a wymuszającej rywalizację między pingwinami. Po otwarciu pudełka, naszym oczom ukażą się: 4 figurki dobrze znanych pingwinów, co ciekawe należy je samemu złożyć z kilku plastikowych elementów oraz podstawek, 4 karty pingwinów, 104 żetony, 1 znacznik pierwszego gracza (w tej roli ryba), 8 znaczników Oficera X, 42 karty figurantów, 10 kart misji, 4 karty pomocy, worek na żetony, kostka do gry, 9 kafelków zoo, notes do punktacji oraz instrukcja. Ta ostatnia zdradza nam zasady rozgrywki w dwóch wariantach: rodzinnym i zaawansowanym. Pierwszy jest banalnie prosty i po załapaniu podstaw nie ma sensu do niego wracać, chyba że zabawie towarzyszą dużo młodsi gracze. Sam cel nie należy do przesadnie skomplikowanych, skupiamy bowiem naszą uwagę na zdobyciu jak największej liczby punktów zwycięstwa przez wykonywanie misji, werbowanie figurantów oraz uzyskiwania bonusów dzięki wybranemu przez nas pingwinowi. Zanim zaczniemy zabawę należy jednak położyć na środku stołu kwadracik z Kwaterą Główną a wokół niego ułożyć pozostałe kafelki zoo. Następnie obok planszy lądują (niebieską tarczą do góry w wariancie podstawowym lub pomarańczową w rozszerzonym) karty figurantów w liczbie równej ilości graczy +2 oraz cała talia. Nad planszą kładziemy 5 kart misji, są to: Najlepszy wróg, Królestwo za kciuk, Ptak zamknięty ptak szalony, Ni wydra, ni… oraz Człowieki. Ponadto każdy z graczy otrzymuje po jednej losowo wybranej karcie pingwina i odpowiadającą mu figurkę. Następnie wszystkie żetony trafiają do woreczka, po czym gracze losują z niego po pięć żetonów. Mienie władzy to obowiązek króla Tryb rodzinny nie należy do skomplikowanych, ale pozwala przyswoić fundamenty na których została zbudowana mechanika. W swojej turze gracz najpierw losuje z worka dwa żetony, potem odwiedza dwa miejsca (nie wolno spasować) w zoo przesuwając tam swoją figurkę pingwina, a na koniec przekazuje woreczek kolejnemu graczowi. Proste prawda? Owszem, ale nie dawałoby zbyt wielu efektów, gdyby nie fakt, że każdy kafelek zoo reprezentuje inne, dobrze znane fanom serialu miejsce, oraz oczywiście posiada efekty dla odwiedzających pingwinów. Wizyty w Wybiegu szympansów, Wybiegu goryli, Sklepie z pamiątkami i Magazynie zoo skutkują pozyskaniem jednego żetonu z danej lokacji. Żółte, niebieskie zielone i czerwone żetony posiadają jasno przypisane kafelki, na których znajdują się symbole worków oraz żetonów w którymś z czterech barw. W tym wszystkim kryje się pewien haczyk - jeżeli w danej lokacji nie ma żetonów, to pingwiny też nie mogą się tam znaleźć. Same żetony pełnią kluczową funkcję - to za nie będziemy wykupywać karty figurantów przynoszące nam większość punktów zwycięstwa. Jak więc je zdobywać i jak trafiają na planszę? W trakcie tury możemy udać się np. do Wybiegu wydr gdzie pobierzemy losowy żeton z worka. Z pomocą przyjdzie także Strefa gastro pozwalająca na handel żetonami według ustalonych w instrukcji kursów. Dwa białe lub czarne można wymienić na jeden: żółty, niebieski, czerwony lub zielony, które to z kolei można wymieniać w stosunku 1:1. Najrzadszy, szary żeton, który możemy pozyskać jedynie losując z woreczka, jednakże można go wymienić na dwa dowolne żetony. Uzyskane dzięki barterowi żetony zabieramy z wyznaczonych dla ich barw kafelków lub - jeśli to miejsce planszy jest puste - z woreczka. Wysłanie żetonów na kafelek odbywa się poprzez wydanie lub ponowną wymianę z udziałem żetonu o właściwym dla kafelka kolorze. Handel działa w dwie strony i musimy odrzucić oferowane przez siebie żetony kładąc je na właściwych dla ich koloru miejscach w zoo. Jedynie białe i czarne zawsze bierzemy i odkładamy do worka, a szare wędrują do pudełka i nie biorą udziału w dalszej grze. Warto przypomnieć, że czasem trzeba hamować naszą pazerność na żetony, gdyż w momencie wyczyszczenia lokacji z żetonów, nie możemy jej odwiedzić co wymusza omijanie tej strefy i znacznie utrudnia przemieszczanie się po planszy. Istotną lokacją jest także Brama zoo, a wizyta w niej skutkuje wymianą wszystkich wyłożonych obok planszy kart figurantów (stare zostają potasowane i włożone pod spód talii). Z kolei Wybieg lemurów pozwala nam na zabranie karty misji, a warto zauważyć, iż jednocześnie możemy posiadać tylko jedną kartę tego typu. W razie zmian naszych pryncypiów możemy jednak ponownie odwiedzić tę lokalizację i wymienić niepotrzebną nam kartę na bardziej pasującą do naszych planów. Ooo, jestem monetą przetargową, tak? Punkty potrzebne do zwycięstwa w największym stopniu otrzymujemy za zdobywanie kart figurantów. W tym celu najpierw zbieramy żetony w kolorach i liczbie wymaganych na danej karcie, a następnie przenosimy się do Kwatery Głównej, gdzie odrzucamy potrzebne żetony w identyczny sposób jak podczas wymiany, a karta figuranta ląduje u nas. Dodatkowo szary żeton możemy traktować jako jokera. Po wykupieniu przez któregoś z graczy jednej z punktowanych kart, z wierzchu dociągany jest kolejny figurant, a zabawa toczy się do momentu, gdy talia figurantów zostanie wyczerpana, po czym przechodzimy do podliczania punktów. Każda karta figuranta jest warta tyle punktów ile wskazuje cyfra znajdująca się na jej niebieskiej tarczy. Ponadto dostajemy jeden punkt za każde dwie zdobyte karty figurantów z co najmniej jednym żetonem w kolorze będącym na naszej karcie pingwina, a dodatkowo otrzymujemy punkty również za zdobyte karty figurantów wskazanego przez kartę misji typu. Aby zwiększyć nieco rywalizację i wymusić dbanie o optymalne wykorzystanie posiadanych żetonów, autor dodał jeszcze ostatni etap liczenia punktów zwycięstwa, mianowicie od ich sumy odejmujemy liczbę naszych pozostałych żetonów. Wygrywa osoba z największą liczbą punktów, w przypadku remisu triumfuje gracz z większą liczbą figurantów. Gdyby zabawa kończyła się na wariancie podstawowym, to odszedłbym od stołu rozczarowany. Na szczęście z pomocą przychodzi wariant zaawansowany wymagający od uczestników większego zaangażowania. Przygotowanie zabawy wygląda podobnie, różnicą jest odwrócenie wszystkich kart pomarańczową tarczą do góry i podobny ruch z kafelkami planszy, które na odwrocie posiadają przy krawędziach pingwinie łapki. Podczas swojej tury gracz wykonuje 4 akcje spośród pięciu typów akcji: Ruch - przesuwamy naszego pingwina na sąsiedni kafelek (nie po skosie) kosztem 1 akcji. Podczas ruchu może się okazać, że inna lokacja została zablokowana. Dzieje się tak ze względu na ruchy pingwinów, bowiem na przesuwając się na inny kafelek możemy ustawić naszego podopiecznego na środku lokacji, lub na znaczku łapek, który znajduje się przy każdej ściance. Dzięki temu osoba, która będzie chciała odwiedzić daną lokację, wchodzą na nią od zablokowanej strony, musi wydać na ten ruch dwa punkty akcji, co skutkuje również zepchnięciem pingwina rywala na środek kafelka. Akcja z karty figuranta - można ją przeprowadzić kosztem 1 punktu akcji, tylko raz w trakcie całej rozgrywki. Akcja z karty pingwina - sytuacja jak wyżej, jedynie raz na całą rozgrywkę możemy wykorzystać zdolność specjalną naszego milusińskiego. Szperanie w worku - jeżeli nasz pingwin znajduje się w lokacji z symbolem worka, który nie jest zaznaczony żetonem Oficera X, to kosztem 1 akcji można wylosować jeden żeton. Akcja miejsca - ponownie kosztem 1 akcji mamy możliwość wykonania akcji powiązanej z danym miejscem, np. wymiana żetonów w Strefie gastro. 52 % słodkości to nadal 48 suchara Do wyżej przedstawionych reguł dochodzi jeszcze garść niuansów, przytoczone zostaną jedynie te najistotniejsze. Szary żeton może zostać wykorzystany jako dowolny kolor podczas wykupywania karty figuranta. Po wykonaniu akcji Kwatery Głównej, czyli zdobyciu figuranta, pingwin nie może poruszać się aż do następnej tury, choć nic nie stoi na przeszkodzie, aby wykupić drugiego figuranta, lub wykonać akcję z jego karty. Ponadto, wydając 7 żetonów na jednego figuranta w ramach dodatkowej nagrody otrzymamy jeszcze szary żeton. Z kolei w Strefie gastro spotkamy się z pewnym ograniczeniem naszych handlowych zapędów, ponieważ nie możemy dostać żetonu o kolorze, którego nie ma na właściwym dla danej barwy miejscu na planszy. Poza tym, nie możemy wymieniać żetonów na żeton szary. Istotną rolę poza pingwinami odgrywa także Oficer X, którego symbol wraz z przedziałem liczbowym np. 1-3, znajdują się w rogu każdej karty figuranta. W sytuacji, gdy któryś z uczestników zdecyduje się na wykupienie danej karty, musi od razu wykonać rzut kostką. Jeżeli wypadnie cyfra z przedziału znajdującego się na karcie, to gracz musi położyć znacznik Oficera X na jednym z kafelków planszy, nie licząc miejsc, które ów symbol już posiadają oraz Kwatery Głównej. Kolejną przykrą konsekwencją są tak zwane demaskacje, do których dochodzi jeśli znacznik Oficera X zostaje umieszczony na kafelku na którym w tej chwili przebywa jeden bądź kilka pingwinów. Gracze kontrolujący te pingwiny muszą odrzucić po jednym losowo wybranym żetonie. Gra dobiega końca w przypadku oblężenia Kwatery Głównej tzn., gdy baza wypadowa pingwinów zostanie otoczona przez kafelki ze znacznikami Oficera X lub w momencie wyczerpania się kart figurantów. Następnie każdy z graczy dogrywa swoją turę do końca, a potem zliczane zostają punkty. Podobnie jak w wariancie rodzinnym sumujemy zdobycz za wszystkie posiadane przez nas karty figurantów (niektóre pozwalają na uzyskanie dodatkowych punktów gdy mamy także inną wskazaną postać figuranta), kartę pingwina, oraz dodajemy do tego punkty za posiadane przez nas karty misji rozliczane tak samo w obu wariantach rozgrywki. Misje to nic innego jak perspektywa bonusowych punktów w przypadku posiadania na koniec gry kilku kart figurantów jednego z sześciu typów: ptak, człowiek, ssak, wróg, gad, płaz i owad. Na koniec uzyskaną liczbę punktów redukujemy o ilość niewykorzystanych przez nas żetonów. I tymi rękami iskasz matkę? Wariant zaawansowany wprowadza całkiem sporo nowych zasad wymuszając na graczach więcej myślenia. Partie rozpoczynają się leniwie do momentu, gdy na kafelkach znajdą się żetony w liczbie przynajmniej 2-3 sztuk na kolor. Od tego momentu rozgrywka rozpoczyna się na dobre, a jedną z taktyk pozostaje przygarnięcie konkretnej karty misji np. Człowieki i późniejsze, konsekwentne działania w celu zbierania danego typu figurantów. Za sprawą reguł głoszących, że zarówno nasze żetony, jak i karta pingwina oraz posiadane przez nas karty misji mają pozostawać widoczne, wkrada się nutka rywalizacji, ponieważ uczestnicy wprawdzie dążą do zdobycia jak największej ilości punktów, ale zgarnięcie przeciwnikowi sprzed nosa karty figuranta, która była jego celem od kilku tur, potrafi zapewnić satysfakcję z przeprowadzonego skutecznego posunięcia. Poza tym jednak nie mamy zbyt wiele pola do popisu w psuciu krwi przeciwnikowi. Zawsze możemy urządzić blokadę na granicy płytek lub w iście desperackiej próbie zabrać ostatni żeton danego koloru, niezbędnego innej osobie do wykupienia figuranta. Dodatkowym utrudnieniem są znaczniki Oficera X, których możemy się na szczęście pozbyć dzięki niektórym właściwościom kart figurantów. Jest to tym bardziej istotne, iż po wykonaniu czterech akcji, możemy wylosować dwa żetony z worka o ile jego symbol nie jest zasłonięty znacznikiem Oficera X. Niestety, gra nie jest zbyt skalowalna, trzyosobowa grupa to minimum zapewniające ciekawszą rozgrywkę, bowiem przy dwóch zabawa potrafi trwać niemiłosiernie długo (ze względu na dużą liczbę kart figurantów) a na dodatek niewiele by się działo, bowiem po planszy przemieszczałyby się tylko dwa pingwiny, niemal zupełnie nie wchodząc sobie w drogę, i realizując swoje cele bez nutki rywalizacji. Minimalnie trzy osoby i około trzech lub czterech kwadransów czasu wymaga przeprowadzenie sensownej partii. Nie patrz laleczko! Finał może być mroczny Natomiast niezaprzeczalną zaletą gry jest humorystyczny, lekko zwariowany klimat serialowych Pingwinów. Przejawia się to chociażby krótkimi cytatami zamieszczonymi na kartach, zarówno pingwinów jak i figurantów lub misji. Nawet instrukcja nie obyła się bez kilku zabawnych fraz naszych bohaterów. Lokacje z których składa się plansza to z kolei nic innego jak odwzorowane zoo, w którym na co dzień rezydują pingwiny. Wśród figurantów odnajdziemy doskonale znane postacie jak np. Nigel, Maurice, Król Julian czy krokodyl Rysiek. Całości dopełnia bardzo ładne wykonanie poszczególnych elementów w szczególności barwne i zachowujące charakterystyczną kreskę karty i kafelki planszy. Miłym akcentem okazały się także figurki do samodzielnego montażu. Niestety poziomu oprawy nie utrzymały żetony, które są małe i niezbyt wygodne w użytkowaniu. Pingwiny z Madagaskaru to całkiem niezła pozycja, która sprawdza się jednak dopiero podczas zabawy większym gronie. Najmocniejszymi stronami są oprawa oraz nieco absurdalno-humorystyczny klimat unoszący się nad produkcją, której towarzyszy przyjemna mechanika nie wymagająca od nas zbyt wiele czasu na zrozumienie jej meandrów. To jednak przede wszystkim gra dla fanów pingwinów oraz osób młodszych, bo sama zabawa nie należy do przesadnie wymagających i planszówkowych weteranów nie zachwyci, ale w ramach lekkiej produkcji towarzyskiej i familijnej sprawdza się całkiem dobrze. Plusy: Pingwiny! Klimat serialu Humor Ładne wykonanie Gra dla całej rodziny Dwa warianty zabawy Minusy: Nieco za mało rywalizacji i... ...słaba skalowalność, ergo... ...szybko zaczyna nudzić Nieprzyjazne żetony Dziękujemy wydawnictwu Phalanx Games za udostępnienie egzemplarza do recenzji. Gry FilmoweStań się częścią obsady swoich ulubionych filmów w naszej kolekcji gry filmowe! Graj w gry inspirowane wszystkimi rodzajami filmów, od kreskówek dla dzieci do przerażających filmów akcji. Odegraj najważniejsze sceny lub rzuć się w wir całkowicie nowych przygód! Dołącz do Kaczora Donalda i Myszki Mickey w filmie Disneya lub baw się z postaciami z filmów Beyblade. Zajmij fotel reżysera i steruj każdą gwiazdą. Możesz nawet grać w gry oparte na słynnych seriach telewizyjnych, jak Simpsonowie. Jeśli szukasz trudniejszych wyzwań, spróbuj jako Batman uratować miasto Gotham! Przeżyj niezapomniane doświadczenia w grze z superbohaterami ze swoich ulubionych filmów! Wskocz w sam środek akcji i graj w nasze gry filmowe, których akcja dzieje się w wysokobudżetowym otoczeniu. Każda scenografia jest całkowicie interaktywna i sprawia wrażenie rzeczywistej! Pędź po ulicach miasta Gotham lub skacz z nowojorskich drapaczy chmur. Uratuj Mary Jane jako Spiderman, baw się z postaciami z Toy Story i rzucaj zaklęcia jako Harry Potter! Steruj szybkimi samochodami z filmu Auta lub jeździj na deskorolce ze Shrekiem. Stwórz kontynuację filmu, na którą czekałeś!Które bezpłatne gry online z kategorii Gry Filmowe są najlepsze?Princess Tomboy Street ArtFrom Princess to InfluencerSuperhero Look Alike ContestHipster vs RockersGenie QuestPrincess Prank Wars MakeoverEllie and Ben: Date NightMillionaire QuizBFF Back to SchoolElsa Bride MakeoverKtóre gry z kategorii Gry Filmowe na telefon komórkowy lub tablet są najpopularniejsze?Princess Tomboy Street ArtFrom Princess to InfluencerSuperhero Look Alike ContestHipster vs RockersGenie Quest poniedziałek, 18 stycznia 2016 8 minut czytania Pingwinom z Madagaskaru udało się opanować świat. Jeśli ktoś nie zgadza się z tym twierdzeniem, niech no się tylko rozejrzy wokół. Występują w zbierającym świetne recenzje serialu, nakręcono poświęcony im film, a ich wizerunek wykorzystują różne firmy, jak choćby pewna sieć telefonii komórkowej czy sprzedająca produkty spożywcze. Pingwiny są wszędzie. Czy powinno nas to dziwić? Oczywiście, że nie! Któż nie lubi pewnego siebie Skippera, sprytnego Kowalskiego, gwałtownego Rico czy rozczulającego Szeregowego? Wszyscy kochamy te urocze nieloty. Na ten fakt zwrócił uwagę Michał Ozon, autor wydanej właśnie przez wydawnictwo Phalanx Games gry planszowej pt. "Pingwiny z Madagaskaru". Jak wygląda rozgrywka w tę przeznaczoną dla od 2 do 4 graczy produkcję? W głównej mierze składa się na nią dziewięć kafelków zoo, z których układa się planszę w kształcie kwadratu trzy na trzy, talia kart figurantów, o których względy zabiega się w trakcie potyczki, oraz worek pełen żetonów w siedmiu różnych kolorach: czerwonych, niebieskich, żółtych, zielonych, białych, czarnych oraz szarych. Ponadto dochodzą fantastyczne plastikowe figurki głównych bohaterów, karty misji czy specjalne znaczniki Oficera X. Co ważne, zarówno kafle planszy, jak i wszystkie karty są dwustronne i trzeba je kłaść oraz trzymać odpowiednio, w zależności od tego, na jaki wariant gry się zdecydujemy: rodzinny czy zaawansowany. Idea "Pingwinów z Madagaskaru" jest taka, że poruszamy się figurkami po planszy, a każdy z dostępnych kafelków zapewnia odmienną akcję. I tak z Wybiegu szympansów można wziąć 1 niebieski żeton, z Wybiegu goryli 1 czerwony, a ze Sklepu z pamiątkami 1 żółty. Oczywiście ile kafli, tyle dostępnych opcji. Na myśl od razu nasunął mi się "Istambul", którego serce również stanowią porozkładane kafle, oferujące różne działania kładzionym na nich pionkom. Tutaj należy poruszać się po zoo tak, by zgromadzić odpowiednią liczbę żetonów we właściwych kolorach. Są one potrzebne do tego, by w Kwaterze Głównej wymienić je na dostępne karty figurantów, przedstawiające postacie znane choćby z serialu, ale jednocześnie, co najważniejsze, gwarantujące Punkty Zwycięstwa na koniec gry. Wszakże kto zdobędzie najwięcej PZ, okazuje się zwycięzcą. Wariant rodzinny różni są od zaawansowanego tak bardzo, że śmiało można powiedzieć, iż przy zakupie "Pingwinów z Madagaskaru" praktycznie otrzymujemy dwie odmienne gry w jednym pudle. W tym lekkim trybie każdą turę rozpoczyna się od wylosowania z worka dwóch żetonów, a następnie musimy udać się do 2 miejsc w zoo i wykonać oferowane przez nie akcje bez względu na to, jak daleko od siebie znajdują się upatrzone przez nas lokacje. W praktyce wygląda to tak, że skacze się figurką po planszy zgodnie z obraną strategią, prędko gromadzi pożądane żetony i wymienia je w Kwaterze Głównej na wybranych figurantów. Warto zwrócić uwagę, że każdy z pingwinów ma swój kolor: Skipper – zielony, Kowalski – niebieski, Rico – czerwony, a Szeregowy – żółty. Mają one znaczenie o tyle, iż pod koniec gry dostaje się dodatkowy punkt za każde dwie karty zdobytych postaci, na które wydało się choć jeden żeton w "swoim" kolorze. Oczywistym jest więc, że gracze starają się gromadzić figurantów pasujących barwą z nadzieją na bonusowe punkty. Taka gra leci prędko, a kończy się wraz z talią dostępnych figurantów. Niby jest lekka i przyjemna, jednak skutecznie zmusza do logicznego myślenia, zwłaszcza pod względem zdobywania odpowiednich postaci. Idealnie nada się na rozpoczęcie gry i zapoznanie się z tym tytułem, ale też będzie dobrze służyć młodszym graczom i osobom stawiającym pierwsze kroki w świecie gier planszowych. Nie ukrywam, iż zakładałem, że zaawansowany wariant niewiele zmieni – w jakże wielkim błędzie byłem! Wprowadzając wszelkie komplikacje i utrudnienia, zmienia on tę wesołą, lekką grę w tytuł dla prawdziwych weteranów gier planszowych. Wystarczy odwrócić kafle planszy oraz wszelkie karty na drugą stronę, by otrzymać produkcję z prawdziwego zdarzenia, nad którą trzeba będzie się nieźle nagłowić. Zmianie uległo wiele dotąd znanych rzeczy. W każdej turze mamy do wykorzystania 4 akcje, które można spożytkować choćby na ruch. Koniec ze skakaniem z jednego końca planszy na drugi, teraz każda wyprawa słono nas kosztuje i zmusza, by solidnie planować każdy jeden krok. Możemy je też spożytkować na niedostępne wcześniej akcje z karty pingwina bądź kart posiadanych figurantów. Te są różnorodne: od dobierania żetonów z puli, po zabieranie ich przeciwnikom, na przestawianiu kafelków zoo kończąc. Są też takie, które gwarantują bonusowe oczka, jeśli będziemy posiadać na ręce wskazanego przez kartę bohatera. Przykładowo dostaniemy +1 PZ od Homarów, gdy zdobędziemy Dr Bulgota lub +1 oczko od Bolo, jeżeli posiądziemy Lolo. Dzięki nim pole do popisu staje się dużo większe. Dodatkowo wspomniane 4 akcje można wykorzystać na szperanie w worku z nadzieją na wyciągnięcie pożądanego żetonu lub, wreszcie, wykonanie akcji danego kafelka. Dokładnie, nie dość, że dojście do niego nas kosztuje, to skorzystanie z oferowanego działania pochłania kolejną z posiadanych w turze akcji. Jeżeli uda nam się zdobyć któregoś figuranta, to trzeba rzucić kostką liczbę większą od wskazanej na jego karcie. Gdy się nie uda, należy wziąć znacznik Oficera X i położyć go na wybranym kafelku. Skutki tego są dwa. Po pierwsze, jeśli któryś z graczy zakończy na nim swą turę, nie będzie mógł dociągnąć z worka dwóch żetonów, jak to było dotąd w zwyczaju. Po drugie, jeżeli ktoś znajdował się na kafelku, na którym właśnie położono ten znacznik, za karę musi odrzucić losowo wybrany żeton do worka. Co najważniejsze, liczba znaczników Oficera X wpływa na to, ile trwa cała rozgrywka. Jeśli bowiem zajęte zostaną wszystkie pola poza Kwaterą Główną pingwinów, to gra się kończy. Nie ukrywam, że zwykle dzieje się tak, nim wyczerpaniu ulegnie talia kart figurantów. Wszystkie te modyfikacje powodują, że o wiele trudniej gromadzi się żetony, przez co zdobywa się dużo mniej postaci, przy czym nawet na bok schodzi dopasowywanie ich do swego koloru – grunt to zdobyć którąkolwiek. W związku z tym trzeba bardzo dokładnie planować swe ruchy, by nie marnować niepotrzebnie posiadanych akcji. Tu zabawa odsuwa się nieco na drugi plan, liczy się kalkulowanie oraz strategiczne, godne wręcz Skippera myślenie. Bardzo spodobała mi się zasada, że niezależnie od wariantu na koniec gry odejmowane są punkty za niewykorzystane żetony. Zmusza to, by rozsądnie nimi gospodarować, zwłaszcza w trybie rodzinnym, kiedy zwykle mamy ich naprawdę sporo. Zauważa się w nim jednak, że z każdą kolejną rundą w worku pozostaje coraz mniej tych kolorowych, a zatem coraz częściej dobiera się białe lub czarne. Jeśli ich nie powymieniamy w Strefie gastro na inne, to mogą na koniec odebrać nam sporą liczbę punktów, bo dość umiarkowanie przydają się przy nabywaniu figurantów. Fajne jest jednak to, że coraz trudniej wylosować pożądany żeton i zwykle wynik pociągnięcia z worka widzi się w czarnych barwach. Bądź białych. Na uwagę zasługuje też dorsz, czyli szary żeton, który nie tylko można zamieniać na dwa inne, ale również wykorzystać jako jokera w trakcie zdobywania karty postaci. Wylosowanie takiego sprawia nie lada frajdę i sporą satysfakcję. Z kolei w wariancie zaawansowanym w worku w ogóle nie ma dorszy, a można je zdobyć w ramach nagrody tylko wtedy, kiedy nabędzie się kartę wartą aż siedem różnych żetonów. Co ciekawe, da się w tym trybie blokować innym graczom wejście na kafelek, na którym kończy się swą turę. Każdy z nich ma bowiem cztery wejścia i jeśli zastawi się figurką któreś z nich, rywale będą musieli poświęcić dodatkową akcję, by przesunąć naszego bohatera. Oczywiście sprawia to wiele więcej problemu w przypadku gry 3-4 osobowej, w pojedynku dwuosobowym bowiem, jak nie jedną, to drugą stroną jakoś się przejdzie. Co do kafli, to nie wszystkie są tu tak samo użyteczne. Po paru rundach gracze szybko obierają swą strategię i poruszają się wyłącznie po wybranych polach. Rozgrywkę ubarwia też zasada, że po wykupieniu figuranta w Kwaterze Głównej nie tylko kończy się swój ruch, ale też na koniec nie dobiera się dwóch żetonów z worka. Albo jedno, albo drugie. Nie da się zdobyć akwarium z rybką. Jeśli zastanawiacie się nad negatywną interakcją, to w wariancie rodzinnym na próżno jej szukać. W nim bowiem pingwiny pamiętają o zasadach fair-play. W zaawansowanym zaś... wszystkie chwyty dozwolone. Począwszy od notorycznego blokowania wejścia na kafle, o którym przed chwilą wspomniałem, przez wykorzystywanie dostępnych akcji z kart figurantów. Albo kradnie się komuś żeton, albo na koniec gry podrzuca swój, by odebrać mu punkt więcej. A jaką frajdę sprawia przetasowanie dostępnych postaci w momencie, gdy ktoś przez dłuższą chwilę przygotowywał się, by zdobyć wybraną. Ten błysk złości w oku – coś bezcennego. Sama rozgrywka waży się do samego końca, a o ostatecznym rezultacie mogą decydować najmniejsze szczegóły. Nam raz trafiło się tak, że zwycięstwo o jeden maleńki punkt przeszło z rąk moich do rąk kumpla za sprawą wciśniętego mi na sam koniec żetonu. Cóż, prawie wygrałem. Jeszcze słowo o kartach misji, które niby są ciekawe, ale tak naprawdę nie do końca gra o nie jest warta świeczki. O ile w trybie rodzinnym można łatwo nimi zapunktować, o tyle w zaawansowanym raczej nie ma co sobie nimi zawracać głowy, bo dużo trudniej jest spełnić wymagane żądania. Samo wykonanie gry nie budzi zastrzeżeń, może za wyjątkiem marnej wypraski. Kafle zoo i żetony zrobiono porządnie, więc nie powinny łatwo ulec zniszczeniu. Można się odrobinę obawiać o białe karty figurantów czy misji, ale jeśli będzie się odpowiednio o nie dbać, to na pewno będą się mieć dobrze. Figurki pingwinów, które zawdzięczamy firmie Cobi, są świetne, wręcz fantastyczne. Bardzo fajnie, że nie zastąpiono ich jakimiś drewnianymi pionkami, wciskając nam, że wszystko to kwestia wyobraźni. Podobnie ceni się fakt, iż na kolorowych żetonach przedstawiono rozmaite przedmioty. Przykładowo wszystkie czerwone nie wyglądają tak samo – każdy przedstawia inną rzecz, a mnie wyjątkowo cieszy taka dbałość o drobnostki. No i kwestia najważniejsza – "Pingwiny z Madagaskaru" gwarantują olbrzymią dawkę dobrego humoru. Nigdy dotąd nie czytałem tak zabawnej instrukcji, wzbogaconej o tyle śmiesznych komentarzy. Co więcej, nie tylko bawi, ale też klarownie tłumaczy obowiązujące zasady. Po lekturze nie ma żadnych wątpliwości, jak należy postępować. Czytając teksty postaci przedstawione na ich kartach, ciągle się śmiejemy, a w głowie raz jeszcze przeżywamy poszczególne sceny z serialu. Pod względem klimatu ta gra bije wiele innych na łeb, na szyję. "Pingwiny z Madagaskaru" to bardzo udana produkcja, która powinna z łatwością zdobyć serca wielu rozmaitych graczy. Idealnie nada się zarówno dla tych młodszych, stawiających pierwsze kroki w świecie gier planszowych, czy też na rodzinne spotkania, w trakcie których mamy się śmiać i dobrze bawić. Równie dobrze sprawdzi się w gronie nastawionym na główkowanie, kombinowanie i snucie różnych planów, a przy tym droczenie się i wzajemne utrudnianie sobie gry. Wesoła, pogodna, pełna pozytywnej energii otoczka nadaje całości niesamowitego klimatu i sprawia, że chce się grać i grać. Jeśli więc jesteś zagorzałym fanem Skippera i spółki, koniecznie musisz mieć tę grę w swej kolekcji. Jeżeli nie, to zagraj, a na pewno nim wkrótce zostaniesz. Biorę na siebie całą odpowiedzialność. Powiedzmy, dziewięćdziesiąt procent. Elementy zestawu 4 plastikowe figurki pingwinów z podstawkami i akcesoriami 4 karty pingwinów 104 żetony przedmiotów 8 znaczników Oficera X 1 znacznik pierwszego gracza 42 karty figurantów 10 kart misji 4 karty pomocy 9 kafelków zoo Woreczek na żetony Kostka do gry Notes do zapisu punktów Instrukcja Podsumowanie Ocena wykonania: 8 Poziom trudności: łatwy/średni Czas gry: 60 minut Liczba graczy: 2-4 Wymagana przestrzeń: średnia Uśredniona cena: 140zł Dziękujemy wydawnictwu Phalanx Games za dostarczenie egzemplarza recenzenckiego. Plusy Ciekawa, lekka mechanika Dwa odmienne warianty gry Niesamowicie klimatyczna Dużo negatywnej interakcji Bardzo ładne wykonanie Śmieszna, klarowna instrukcja Minusy Marna wypraska Przeciętne misje Ocena użytkowników Średnia z 11 ocen Twoja ocena Wczytywanie...

gry pingwiny z madagaskaru poki